تور مالزی هتل شرایتون ویزه نوروز89

توضيح فارسي:

مالزی کشوری است در جنوب شرقی آسیا که پایتخت آن کوالالامپور می‌باشد.مرکز حکومت و وزارت‌خانه‌های این کشور در شهر جدید پوتراجایا (پایتخت اداری) این کشور واقع است. مالزی عضو سازمان ملل متحد و اتحادیه کشورهای همسود می‌باشد. این فدراسیون شامل سیزده ایالت در جنوب شرقی آسیا است. نام "مالزی " زمانی که فدارسیون مالیا ؛ سنگاپور، ساباح و ساراواک یک اتحادیه متشکل از ۱۴ ایالت را تشکیل دادند انتخاب شد. در سال ۱۹۶۵ سنگاپور از مالزی جدا شد و به کشوری مستقل تبدیل گردید. مالزی شامل دو ناحیه جغرافیائی است که توسط دریای چین جنوبی از هم جدا می‌شود:

* شبه جزیره مالزی یا مالزی غربی که بر روی شبه جزیره مالایی قرار دارد و از شمال با تایلند مرز خشکی دارد و از طریق جاده شوسه جوهور از جنوب به سنگاپور متصل می‌گردد. این کشور شامل سلطان نشینهای جوهور ، کداه ، پاهنگ ، نگری سمبیلان ، کلانتان ، پراک ، سلانگور ، پرلیس و ترنگانا بوده و دو ایالت آن تحت ریاست فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقه فدرال پوتراجایا و کوآلالامپور قرار دارد.
* بورنئوی مالزی یا مالزی شرقی که بخش شمالی جزیره بورنئو را اشغال نموده و ضمن داشتن مرز با اندونزی ، تحت حکومت سلطان نشین برونئی قرار دارد. مالزی شرقی شامل ایالات ساباح و ساراواک و حوزه فدرال لابوآن می‌باشد.

اگرچه از لحاظ سیاسی این ناحیه تحت اشغال مالایی ها قرار گرفته، اما جمعیت جدید مالزیایی با وجود اقلیتهای چینی و هندی یکدست نیست. سیاست های مالزی برای بیان ماهیت ادعاشده مشاوره‌ای آن ذکر شده است و سه حزب اصلی تشکیل دهنده ناسیونال باریسان ، هریک عضویت خود را به یکی از گروه‌های نژادی محدود ساخته است. تنها تنش عمده مشاهده شده در این کشور، از زمان استقلال آن تا کنون، شورشهای نژادی ۱۳می در آستانه مبارزه انتخاباتی و بر اساس موضوعات نژادی بوده است. با این وجود، مالزی به عنوان الگویی از هماهنگی نژادی به حساب می‌آید.
کشور مالزی در قلب جنوب شرقی قارة آسیا واقع شده است.

این کشور با مساحتی بالغ بر 758/329 کیلومتر مربع از شبه جزیره مالزی، ایالتهای sabah و sarawk و ناحیه فدرال Labuan در ناحیه ساحلی شمال غرب جزیره Borneo تشکیل شده است.

این دو ناحیه از طریق آبهای دریای جنوب چین (شاخهای از اقیانوس آرام) به مساحت 540 کیلومتر از یکدیگر مجزا شده اند.

شبه جزیره مالزی با مساحتی بالغ بر 598/131 کیلومتر مربع از شمال با کشور تایلند و از جنوب با کشور سنگاپور هممرز میباشد در حالی که ایالت sabah با مساحت 620/73 کیلومتر مربع و ایالت sarawk با مساحتی بالغ بر 449/124 کیلومتر مربع با سرزمین kalimantan کشور اندونزی هم مرز میباشد.

شبه جزیره مالزی از شهرهای نام برده شده در ذیل تشکیل یافته است:

سرزمین فدرال کوالالمپور (kuala lumpur)

شهر پرلیس (Perlis)

شهر پولائوپینانگ (pulau pinang)

شهر کدا (kedah)

شهر پراک (perak)

شهر سلانگور (selangur)

شهر نیجری سیمیلان (Negerisembilan)

شهر ملاکا (melaka)

شهر جهور (johor)

شهر پاهانگ (pahang)

شهر ترنگوانو (Teregganu)

شهر کلانتان (kelantan)

ایالت (sabah) هم خود متشکل از 5 بخش با نامهای:

تاوائو (Tawav) ، سانداکان (sandakan)

کودات (kudat) ، ساحل غربی (west coast) و

بخش داخلی (interior) میباشد.

ایالت (sarawk) هم خود متشکل از 9 بخش با نامهای:

کوچینگ (kuching) ، سری امان (sri Aman)

سیبو (sibu) ، مایری (Miri)

ساراکی (sarakei) ، لیمبانگ (limbaug)

کاپیت (kapit) ، بینتلو (Bintulu) و

کوتاساماران (kota samaran)

میباشد.

نویسندگان تاریخ باستان از شبه جزیره مالزی تحت عنوان شبه جزیره طلایی یاد کردهاند.

مکان مرکزی کشور مالزی واقع در جنوب شرقی قارة آسیا متحمل تغییرات عمده ای در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بوده است. چنین تغییراتی عمدتاً از سوی کشورهای همسایه و همچنین از سوی غرب در طول قرنها بر این کشور اعمال شده است.

در تاریخچة اولیة کشور، شبه جزیره مالزی توسط گروه های کوچکی از مالزیان (malays) که اغلب در طول سواحل دریا، دهانة رودخانه ها و کرانة رودها میزیستهاند، اشغال شده است.

بعدها ساکنین اولیه مالزی در جهت حفظ سرزمینهای خود به مبارزه با تجّار خارجی، مبلغیّن مذهبی عرب و تجارّ چینی و هندی پرداختند.

همچنین در همین حین مالزیاییها تحت تأثیر فشارهای خارجی قدرتهای همسایه نظیر امپراطوری سری و یجایا (srivigays) با گرایش به مذهب بودا در سوماترا و امپراتوری ماجاپاهیت (majapahit) با گرایش به مذهب هندو در جاوه قرار داشتهاند.

این دو همسایة قدرتمند تأثیرات پایدار مذهبی و فرهنگی زیادی بر روی جامعه کشور مالزی از خود برجای گذاشتند.

ساکنین ساحلی مالزی بعدها به پادشاهی قدرتمندی تحت عنوان (Melaka) بدل گشته و این کشور به مرکز اقتصادی در قرن یازدهم تبدیل شد.

پس از پذیرش دین اسلام با آغوش باز از سوی حکمرانان (Melaka) این مذهب در سرتاسر شبه جزیره مالزی گسترش یافت.

پرتغالیها در سال 1511 پادشاهی قدرتمند (Melaka) را تصرف کرده و هلندیها نیز در سال 1874 به این کشور وارد شدند.

قوانین استعماری بریتانیا با امضای معاهدة پانگور (pangkor) در سال 1874 بر این کشور حکمفرما شد. امّا بعدها در سال 1957 اتحادیه مالایا (Malaya) بار دیگر استقلال یافته و با ادغام دو ایالت (sabah) و (sarawk) در سال 1963، کشور امروزی مالزی به مفهوم واقعی خود شکل گرفت. کشور مالزی سرزمینی با تنوعات گوناگون نژادی، فرهنگی، زبانی و مذهبی است. جمعیت این کشور بالغ بر 21 میلیون نفر میباشد. گروه های نژادی عمده در کشور مالزی عبارت از مالزیاییها، چینیها و هندیها میباشد. لازم به ذکر است که گروه های نژادی نام برده شده متعلق به شبه جزیره مالزی میباشند و این در حالی است که در دو ایالت (sabah) و (sarawk) گروه های نژادی با نامهای:

کادازانس (kadazan) ، دایاکسی (Dayaks) ، باجااوسی (Bajaus) ، ملائوس (Melanan) و موروستی (Murut) در اکثریت قرار دارند. زبان رسمی کشور مالزی زبان باهاسا مالزیا میباشد و این در حالی است که گروه های قومی مختلف هر یک با لهجه های زبانی مخصوص به خود به تکلّم میپردازند.

کشور مالزی با وجود تنوعّات قومی دارای ادیان مختلفی چون اسلام، بودا، هندو و مسیحیت میباشد.

بر طبق قانون اساسی فدرال، دین اسلام به عنوان مذهب رسمی این کشور شناخته شده، اما مذاهب گوناگون دیگر (نام برده شده در فوق) در کمال آرامش و صلح در تمامی نقاط کشور رایج میباشند.

فرهنگ مالزیایی ارزش زیادی برای ادب و نزاکت، میانهروی و آرامش و برقراری روابط دوستانه و موزون در میان اعضاء خانواده، همسایگان و اجتماع قائل شده است.

از آنجایی که مالزیاییها برای تمامی عقاید و افکارات ارزش قائل گشته و به تمامی آنها احترام میگذارند، از این رو جشنواره های مذهبی و فرهنگی با عناوین جشن (kadazan) ، جشن Gawai Dayak ، جشن سال نو چینیها، جشن (Deepavali) ، جشن (Thaipusam) ، جشن (Visak Day) ، جشن کریسمس و دیگر اعیاد به بهترین نحو در این کشور برگزار میگردد. سیستم شهرسازی تغییرات عمده ای را در تراکم جمعیت کشور مالزی به همراه داشته است، به طوری که در سرشماری سال 1991 حدود 51% از جمعیت کشور در مناطق شهری ساکن شده و این در حالی است که این میزان در مقایسه با آمار 34% شهرنشینی در سال 1980 رشد چشمگیری در جمعیت شهر نشینی کشور را نشان میدهد.

کشور مالزی با سرعت هر چه تمامتر از یک کشور تولید کننده عمده مواد اولیه به کشوری صنعتی مبدل گردیده است.

اقتصاد گذشته این کشور اقتصادی کاملاً وابسته محسوب میگشت و این وابستگی خصوصاً در دو کالای اساسی لاستیک و قلع به شدت به چشم می خورد. اما امروزه اقتصاد این کشور به بخشهای متنوعی از تولیدات گوناگون کالاها از تولیدات کشاورزی و محصولات لاستیکی و چوبی گرفته تا تولیدات الکتریکی نظیر نیمه رساناها و مدارهای کامپیوتری توسعهیافته است.

این در حالی است که صنایع روستایی نظیر طراحی بر روی پارچة چیت، بافندگی، سفالگری، حصیربافی و سبدبافی و... با انواعی از طراحیهای منحصربهفرد مالزیایی از سوی دولت مورد تشویق و حمایت قرار گرفته است.

محصول بعدی :

تور اکراین